การถือศีลอดในวันอะเราะฟะฮ์

โดย อะบูฮะนีฟ รอมฎอน

ส่งเสริมให้ถือศีลอดในวันอะเราะฟะฮ์ เพราะการถือศีลอดวันอะเราะฟะฮ์นั้นเป็นการถือศีลอดซุนนะฮ์ที่ประเสริฐที่สุด ตามการเห็นพร้องของบรรดาอุละมาอ์ [1]

มีรายงานจากท่านอะบูกอตาดะฮ์ อัลอันศอรีย์ รายงานว่า : ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศอลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ถูกถามเกี่ยวกับการถือศีลอดในวันอะเราะฟะฮ์ ดังนั้นท่านจึงตอบว่า :
صِيَامُ يَوْمِ عَرَفَةَ أَحْتَسِبُ عَلَى اللهِ أَنْ يُكَفِّرَ السَّنَةَ الَّتِي قَبْلَهُ وَالسَّنَةَ الَّتِي بَعْدَهُ
“การถือศีลอดในวันอะเราะฟะฮ์ ฉันคาดหวังว่าอัลลอฮ์จะทรงลบล้างบาปของหนึ่งปีที่ผ่านมา และหนึ่งปีที่จะมาถึง...” [2]

อันนะวะวีย์ เราะฮิมะฮุลลอฮ์ กล่าวว่า : หมายถึง อัลลอฮ์ทรงลบล้างความผิดบาปของผู้ที่ถือศีลอดในสองปี บรรดานักวิชาการกล่าวว่า : เป้าหมายของบาปที่หมายถึงในที่นี้คือบาปเล็ก เหมือนที่ได้อธิบายมาก่อนแล้วในการลบล้างความผิดด้วยการอาบน้ำละหมาด และถ้าหากไม่ใช่บาปเล็ก ก็หวังว่าจะได้รับการลดโทษบาปใหญ่ให้เบาลง และหากว่าเขาไม่มีบาปเล็กอยู่เลย เขาก็จะได้รับการยกสถานะให้สูงขึ้น[3]

อัตติรมีซีย์ เราะฮิมะฮุลลอฮ์ ได้กล่าวว่า : นักวิชาการได้ส่งเสริมให้ถือศีลอดวันอะรอฟะฮ์ยกเว้นผู้ที่ทำฮัจญ์อยู่ที่ทุ่งอะรอฟะฮ์[4]

กอฎีย์ อิยาฎ ได้กล่าวว่า : และทัศนะของชาวอะห์ลุสซุนนะฮ์ วัลญะมาอะฮ์นั้นในประเด็นของบาปใหญ่นั้น มันจะไม่ถูกลบล้างนอกจากต้องทำการเตาบะฮ์ กลับเนื้อกลับตัวอย่างจริงจัง หรืออัลลอฮ์นั้นจะทรงเมตตาอภัยโทษให้ [5]


อับดุลอะซีซ อัรรอญิฮีย์ ฮะฟิเซาะฮุลลอฮ์ ได้อธิบายว่า : ความจริงแล้วการถือศีลอดวันอะเราะฟะฮ์นั้น อัลลอฮ์จะทรงอภัยโทษบาปต่าง ๆ ของผู้ที่ถือศีลอดเป็นเวลาสองปี ซึ่งเป้าหมายของบาปต่าง ๆ คือ บรรดาบาปเล็ก ตามทัศนะของนักวิชาการส่วนมาก ดังที่อัลลอฮ์ทรงตรัสว่า หากพวกเจ้าปลีกตัวออกจากบรรดาบาปใหญ่ ๆ ของสิ่งที่พวกเจ้าถูกห้ามให้ละเว้นมันแล้ว เราก็จะลบล้างบรรดาความผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของพวกเจ้า ออกจากพวกเจ้า ซูเราะฮ์ อันนิซาอ์ , (4 :31) ส่วนบาปใหญ่นั้นจำเป็นต้องเตาบัต (ถึงจะถูกลบล้าง-ผู้เรียบเรียง) และนักวิชาการบางท่านได้กล่าวว่า เป้าหมายของบาปต่าง ๆ คือ ทั้งบาปใหญ่และบาปเล็ก แต่ว่าที่ปรากฏจากหลักฐาน ความจริงแล้วเป้าหมายของบาปนั้น คือ : บาปเล็ก[6]

การถือศีลอดของผู้ที่ประกอบพิธีฮัจญ์ ณ ทุ่งอะเราะฟะฮ์ :

และสิ่งที่ประเสริฐที่สุดสำหรับผู้ที่ประกอบพิธีฮัจญ์ ก็คือ จะต้องไม่ถือศีลอดในวันอะเราะฟะฮ์ เป็นการดำเนินตามแบบฉบับของท่านนะบีย์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม และบรรดาเคาะลีฟะฮ์ทั้งสี่ท่าน เพื่อที่เขาจะได้มีพละกำลังในการขอดุอาอ์ และรำลึกถึงอัลลอฮ์ ในขณะที่วุกูฟที่ทุ่งอะเราะฟะฮ์ และนี่คือทัศนะของนักวิชาการส่วนมาก [7]

มีรายงานจากอุมมิ อัลฟัฎล์ บินติ อัลฮาริษ เล่าว่า :
أَنَّ نَاسًا تَمَارَوْا عِنْدَهَا يَوْمَ عَرَفَةَ فِي صَوْمِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ بَعْضُهُمْ: هُوَ صَائِمٌ، وَقَالَ بَعْضُهُمْ: لَيْسَ بِصَائِمٍ، «فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ بِقَدَحِ لَبَنٍ وَهُوَ وَاقِفٌ عَلَى بَعِيرِهِ، فَشَرِبَهُ»
“ความจริงแล้วผู้คนได้มีความเห็นต่างกันในวันอะเราะฟะฮ์ถึงการถือศีลอดของท่านนะบีย์ ศอลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม (ว่าถือศีลอดหรือไม่) บางท่านก็กล่าวว่า : ท่านถือศีลอด และบางท่านก็กล่าวว่า : ท่านไม่ได้ถือศีลอด ดังนั้นฉันจึงส่งคนไปหาท่านพร้อมกับถ้วยใส่นม ขณะที่ท่านอยู่บนหลังอูฐ ดังนั้นท่านก็ดื่มมัน[8]

มีรายงานจากมัยมูนะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา เล่าว่า :
أَنَّ النَّاسَ شَكُّوا فِي صِيَامِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ عَرَفَةَ «فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ بِحِلاَبٍ وَهُوَ وَاقِفٌ فِي المَوْقِفِ فَشَرِبَ مِنْهُ» وَالنَّاسُ يَنْظُرُونَ
“ความจริงแล้วผู้คนได้สงสัยกันถึงการถือศีลอดของท่านนะบีย์ ศอลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม (ว่าถือศีลอดหรือไม่)ในวันอะเราะฟะฮ์ ดังนั้นฉันจึงส่งคนไปหาท่านพร้อมกับถ้วยใส่นม ขณะที่ท่านพำนักอยู่ที่สถานที่วุกูฟ ดังนั้นท่านก็ดื่มมัน และผู้คนก็มองดูกันอยู่ [9]

อิบนุ ฮะญัร เราะฮิมะฮุลลอฮ์ ได้กล่าวว่า : นำมาอ้างเป็นหลักฐานทั้งสองฮะดีษว่า ส่งเสริมให้ไม่ต้องถือศีลอดวันอะเราะฟะฮ์สำหรับผู้ที่อยู่ที่ทุ่งอะเราะฟะฮ์ [10]

อันนะวะวีย์ เราะฮิมะฮุลลอฮ์ กล่าวว่า : มัซฮับชาฟิอีย์ มัซฮับมาลิก มัซฮับอะบูฮะนีฟะฮ์ และนักวิชาการส่วนมาก ส่งเสริมให้ไม่ต้องถือศีลอดวันอะเราะฟะฮ์สำหรับผู้ที่ประกอบพิธีฮัจญ์ที่ทุ่งอะเราะฟะฮ์ [11]

มีรายงานว่าท่านอับดุลลอฮ์ อิบนุ อุมัร ได้ถูกถามถึงการถือศีลอดในวันอะเราะฟะฮ์สำหรับผู้ที่อยุ่ที่ทุ่งอะเราะฟะฮ์ ท่านได้ตอบว่า :
حَجَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَصُمْهُ، وَمَعَ أَبِي بَكْرٍ فَلَمْ يَصُمْهُ، وَمَعَ عُمَرَ فَلَمْ يَصُمْهُ، وَمَعَ عُثْمَانَ فَلَمْ يَصُمْهُ، وَأَنَا لَا أَصُومُهُ، وَلَا آمُرُ بِهِ، وَلَا أَنْهَى عَنْهُ
ฉันทำฮัจญ์พร้อมกับท่านนะบีย์ ศอลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ท่านนะบีย์ไม่ได้ถือศีลอดในวันอะเราะฟะฮ์ พร้อมกันนั้นท่านอะบูบักรก็ไม่ได้ถือศีลอด พร้อมกันนั้นท่านอุมัรก็ไม่ได้ถือศีลอด และพร้อมกันนั้นท่านอุษมานก็ไม่ได้ถือศีลอด และฉันเองก็ไม่ได้ถือศีลอด และฉันก็ไม่ได้สั่งใช้ให้ถือศีลอด และฉันก็ไม่ได้ห้ามที่จะถือศีลอด[12]

อัตติรมีซีย์ เราะฮิมะฮุลลอฮ์ ได้กล่าวว่า : การปฏิบัติบนสิ่งดังกล่าวตามทัศนะนักวิชาการส่วนมากก็คือ : พวกเขาได้ส่งเสริมไม่ให้ถือศีลอดสำหรับผู้ที่อยู่ที่ทุ่งอะเราะฟะฮ์ (ผู้ที่ทำฮัจญ์) เพื่อที่คน ๆ หนึ่งจะได้มีพละกำลังในการขอดุอาอ์ และมีนักวิชาการบางท่านก็ถือศีลอดในวันอะเราะฟะฮ์ขณะที่อยู่ที่ทุ่งอะเราะฟะฮ์[13]

ตามทัศนะของอุละมาอ์ส่วนมาก รวมถึง อิหม่ามทั้งสาม อิหม่ามมาลิก อิหม่ามชาฟิอีย์ และอิหม่ามอะหมัด และท่านอื่น ๆ ไม่ส่งเสริมให้ผู้ที่ประกอบพิธีฮัจญ์ถือศีลอดในวันอะเราะฟะฮ์[14]


[1] อัลบัสซาม , เตาเดียหุลอะห์กาม มินบุลูฆิลมะรอม , เล่มที่ : (2) หน้าที่ : (584) [2] มุสลิม , กิตาบุศศิยาม , เลขฮะดีษ : (1162) อะบูดาวุด , กิตาบุศเศาม์ , เลขฮะดีษ : (2425) ติรมีซีย์ , กิตาบุศเศาม์ , เลขฮะดีษ : (749) [3] อันนะวาวีย์ , ชัรห์เศาะเฮียห์มุสลิม , เล่มที่ : (8) หน้าที่ : (55) [4] อัตติรมีซีย์ , ซุนันอัตติรมีซีย์ , ดารุลฮะดอเราะฮ์ , รียาฎ , พิมพ์ครั้งที่ 2 , ฮ.ศ.1436-ค.ศ.2015 , หน้าที่ : (170) [5] อัลมุบารอกฟูรีย์ , ตัวห์ฟะตุลอะห์วะซีย์บิชัรห์ญามิอุตติรมีซีย์ , เล่มที่ : (3) หน้าที่ : (171) [6] อัรรอญิฮีย์ , เตาฟีกุรรอบบิลมุนอิม บิชัรห์เศาะเฮียห์อิมามมุสลิม , เล่มที่ 3 หน้าที่ 348 [7] อัลมัจญะมัวอ์ : (6/380) อัตตัมฮีด : (21/158) อิบนุตัยมียะฮ์ , ชัรฮุลอุมดะฮ์ : (2/762) [8] บุคอรีย์ , กิตาบุศเศาม์ , เลขฮะดีษ : (1988) มุสลิม , กิตาบุศศิยาม , เลขฮะดีษ : (1123) ติรมีซีย์ , กิตาบุศเศาม์ , เลขฮะดีษ : (750) [9] บุคอรีย์ , กิตาบุศเศาม์ , เลขฮะดีษ : (1989) มุสลิม , กิตาบุศศิยาม , เลขฮะดีษ : (1124) [10] อิบนุ ฮะญัร , ฟัตฮุลบารีย์ , เล่มที่ : (4) หน้าที่ : (277) [11] อันนะวาวีย์ , อ้างแล้ว , เล่มที่ : (8) หน้าที่ : (5) [12] ติรมีซีย์ , กิตาบุศเศาม์ , เลขฮะดีษ : (751) [13] อัตติรมีซีย์ , แหล่งเดิม , หน้าที่ : (170) [14] อัลบัสซาม , แหล่งเดิม , เล่มที่ : (2) หน้าที่ : (584)

ดู 25 ครั้ง

© 2020 เผยแพร่โดย เว็บไซต์วะเราะษะตุสซุนนะฮ์